Ludwik Baldwin-Ramułt

Ludwik Izajasz Baldwin-Ramułt, polski architekt i działacz społeczny, urodził się 6 lipca 1857 roku w Tarnowie. Po ukończeniu tamtejszego gimnazjum kształcił się w Akademii Wojskowej, a następnie służył w armii austriackiej. Później studiował architekturę w Szkole Politechnicznej we Lwowie, którą ukończył w 1882 roku. Pracował w lwowskim Wydziale Budownictwa, a w 1890 roku uzyskał uprawnienia architekta. Założył biuro projektowe z Julianem Cybulskim. Wśród jego projektów znalazły się m.in. pawilon Panoramy Racławickiej we Lwowie i kościół w Milczycach.

Baldwin-Ramułt zasiadał w radzie miasta Lwowa, był prezesem tamtejszego Związku Architektów i członkiem Rady Państwa w Wiedniu. Po zakupie majątku w Dwerniku projektował budynki w okolicznych miejscowościach i przez czternaście lat pełnił funkcję marszałka powiatu liskiego. Podczas I wojny światowej organizował w Grazu ośrodek dla polskich uchodźców. W czasie wojny polsko-ukraińskiej był zastępcą komendanta Lwowa. Od 1922 roku pracował w gabinecie prezesa Najwyższej Izby Kontroli, a następnie kierował komisją badającą gospodarowanie zasobami lasów państwowych. Zmarł 22 maja 1929 roku we Lwowie.

Na podstawie artykułu „Ludwik Baldwin-Ramułt” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.